f-cape.org

No caso de accidente non hai Plan de Emerxencia que evite unha Traxedia

Achegamos comunicado PLATAFORMA DE VECIÑOS O CRUCEIRO DE MEHA (MUGARDOS) sobre o simulacro de emerxencia previsto para hoxe venres día 16 de decembro.

Cunha nota informativa, a Xunta de Galicia pretende transmitir á veciñanza “tranquilidade” ante o primeiro simulacro de accidente, que se vai realizar o venres 16 de decembro, CATRO ANOS DESPOIS! da entrada en funcionamento de Reganosa. Sabendo ademais, que ningún plan de emerxencia pode protexer ás persoas desta comarca da ameaza que supón a Planta de gas.

¿Cal foi a actuación de Reganosa e dos organismos públicos, dende a súa entrada en funcionamento?

Reganosa incumpre sistematicamente a legalidade. O Plan de Emerxencia tiña que revisarse cada tres anos. Pero hai máis exemplos disto.
Na noite do 19 ao 20 de abril de 2010 produciuse un incendio no complexo petroquímico de Forestal a 150 m da Planta. Acudiron os bombeiros de Ferrol para sufocalo. O incendio, producíase ao mesmo tempo que o gaseiro Madrid Spirit procedía á descarga de 58.000 Ton de GNL. As condicións de baixamar e noite, impediron ao gaseiro saír da Ria. Non se activou o Plan de Emerxencia, ningún organismo público (Dirección Xeral de Protección Civil, Concello etc.) alertou á poboación.
A raíz deste incidente, na reunión mantida co Director Xeral de Protección Civil en xuño de 2010, afirmou que non era competente no relativo ao tráfico de gaseiros cargados con gas natural licuado. Requiriuselle entón a documentación sobre a súa actuación neste incidente, e até o momento non lle foi entregada.

¿Cal é a capacidade letal de Reganosa?

A planta de gas de Reganosa almacena 150.000 Tons. de gas natural licuado (GNL), un valor enerxético equivalente a 120 bombas atómicas como as lanzadas polo goberno norteamericano sobre Hiroshima, situada a carón do complexo petroquímico – Forestal del Atlántico- que alberga 283.000 m³ de combustibles e sustancias químicas.
Doutra banda, os buques gaseiros que subministran á planta, teñen que transitar pola Ría, o que implica unha altísima probabilidade de que, en caso de emerxencia, o gaseiro quede encerrado no seu interior como nunha ratoeira, ameazando coa súa carga á poboación de Ferrolterra.
O pasado 21 de Novembro, o gaseiro “Arctic Princess” quedaba á deriva fronte as nosas costas. ¿Que sucedería si esta circunstancia se dera co gaseiro cargado e dentro da Ria?. O Plan de Emerxencia Exterior de Reganosa, tampouco contempla como risco os derivados da navegación de gaseiros cargados dentro da Ría.

¿Cales son as distancias aos núcleos de poboación?

Ao redor da planta, nun radio de 2000 m, viven 7000 persoas. As vivendas máis próximas, que pertencen ao núcleo de Mehá, están a uns 100 m da mesma. Neste núcleo viven 400 persoas. A distancia ao casco urbano de Mugardos é de 900 m, ao Arsenal militar 1200 m, ao centro urbano de Ferrol 1600 m.

¿Cales foron os perímetros de seguridade establecidos en recentes accidentes de gas?.

Lorca (Murcia) Camión–cisterna 20/10/2011 Radio de seguridade, 600m
Ribarroja de Tiria (Valencia) Camión-cisterna (4.000 litros) 27/10/2011 Radio de seguridade, 200 m
Debemos lembrar que a explosión nos Alfaques, dun camión-cisterna cargado con tan só 25 Tons de gas, ocorrido o 11/07/1978, provocou 243 mortos.

¿Cales son as distancias establecidas no Plan de Emerxencia de Reganosa e noutras plantas similares?

O Plan de Emerxencia Exterior de Reganosa establece unha zona de intervención de tan só 173 m, zona de alerta 213 m, no caso máis desfavorábel. Estas distancias son notablemente inferiores ás obtidas nunha instalación similar como é a planta de Bilbao cuns valores de 1467 m para zona de intervención e de 3049 m para a zona de alerta.
A modo de exemplo, a propia Protección Civil na web da Xunta de Galicia aconsella utilizar a guía informática CANUTEC EGO 2008 que, para un verquido de gas natural licuado NIP 1972, recomenda considerar unha evacuación xeral ata unha distancia mínima de 800 m. Distancia que amplía a 1.600 m si se trata dun incendio nun tanque ou cisterna.

¿Alguén se pode crer que coas distancias de alerta e intervención do Plan de Emerxencia Exterior de Reganosa, inferiores aos casos anteriormente descritos, a cidadanía queda protexida?

Evidentemente que non, o Plan de Emerxencia Exterior de Reganosa é un plan á medida para que a instalación aparentemente encaixe no espazo dispoñible en Punta Promontoiro, pero totalmente inútil e inservíbel para a poboación en caso de explosión ou fuga de gas.

¿Que cumpre facer, para evitar unha traxedia?

Hoxe pode constatarse que como proxecto económico, Reganosa resultou un fracaso. A produción non supera o 40%, un custe de sesenta millóns de euros anuais que pagamos a cidadanía a través das tarifas de gas e da electricidade. Non hai motivo algún que poida xustificar manter operativa unha planta de gas, que supón, ademais dunha ameaza para a poboación, un alto custe medioambiental, económico e social.
Polo tanto non cabe outra que o peche da actividade da planta de Reganosa e a apertura do subministro de gas a Galicia por gasoduto, tal como viña sucedendo ata o 2007, pois teñen a capacidade suficiente para subministrar gas, tanto aos ciclos combinados como para consumo industrial e doméstico.

¡Planta de Gas fora da Ria!

15 de Decembro de 2011

PLATAFORMA DE VECIÑOS O CRUCEIRO DE MEHA (MUGARDOS)

Interesante artículo publicado en LA OPINION A CORUÑA hoy 4 de diciembre de 2011, escrito en “Cartas a Laila”

Entrada en la ría de Ferrol del gasero averiado ´Arctic-Princess´, el pasado 24 de noviembre. / efe

Hoy mismo, querida amiga, hace diecinueve años que se partió y hundió el Mar Egeo, pegadito a la Torre de Hércules, con 80.000 toneladas de crudo a bordo. Una enorme columna de humo denso ennegreció el cielo de la ciudad y se nos encogió el alma a todos. Por fortuna los vientos llevaron hacia el mar aquella nube negra, porque de haber soplado al contrario no sabemos lo que podría haber pasado en la zona de Monte Alto, la Ciudad Vieja o el Orzán. Pero no nos libramos de las manchas de petróleo que contaminaron las rías de A Coruña y Ferrol, desde Sisargas a Punta do Cadro. Aún estaban sin saldar las nefastas secuelas del Urquiola y vivas en la memoria la catástrofes de Polycommander, del Erkowit, del Andros Patria y del Casón. Con esta historia por detrás, quedó demostrado que no habíamos aprendido nada de ella, cuando en 2002 se abatió sobre nosotros el desastre del Prestige, como una plaga bíblica. La cólera y la conciencia general de desamparo institucional cristalizaron en una gran movilización ciudadana, en Galicia y fuera de ella, para enfrentarse a la crisis, que se concretó en aquel grito colectivo, desgarrado y reivindicativo: “Nunca Máis”.

¿Habremos, querida Laila, aprendido algo ahora? ¿Habremos hecho realidad aquel “Nunca Máis”? No lo sabemos a ciencia cierta, pero he de decirte que tengo muy serias dudas de que hayamos conjurado razonablemente el peligro, si nos atenemos a lo que está sucediendo.

Es verdad que a partir del Prestige se han tomado medidas de protección y vigilancia muy notables: se han cambiado las rutas de la navegación de buques peligrosos, se han adoptado medidas en la construcción de los transportes con riesgo, se han establecido mejores mecanismos de coordinación institucional a nivel europeo y parece que hay mejores y más ágiles medios técnicos de respuesta a crisis y catástrofes. Seguramente esto es así, pero tengo la impresión de que está pasando el día y la romería, a pesar de que, según dicen, estadísticamente estaríamos ya muy cerca de un nuevo desastre, dadas nuestras condiciones y el tiempo pasado.

En todo caso, querida, lo más evidente es que en Galicia sí hemos abierto nuevas posibilidades a la catástrofe con lo que Miguel Ángel Aguilar llamó el “Dislate de Reganosa”. Colocamos en el peor sitio posible de la ría de Ferrol una planta de regasificación en medio de un núcleo de población de más de 8.000 personas en un radio de 2.000 metros, con viviendas a menos de 80 y que supone un riesgo permanente para la navegación de los barcos que la nutren por la angosta entrada a la ría. De estos peligros fue una buena muestra la última y reciente incidencia del gasero Arctic-Princess que había perdido el rumbo y hubo de ser enderezado por un par de remolcadores.

La tenemos ahí, querida Laila, y en ello están implicados los gobiernos de Fraga, de Touriño y el BNG y ahora el de Feijóo que no han movido un dedo por impedir esta barbarie. Es verdad que hubo y aún continúa habiendo protestas y demandas de traslado de la planta, muy justamente encolerizadas, pero absolutamente tapadas por un manto de silencio oficial y también mediático del que, por cierto, es una excepción LA OPINIÓN, tal como señalaba el propio Miguel Ángel Aguilar el pasado año.

¿No te resulta extraño e indignante que un incidente como el del gasero no haya merecido siquiera una urgente y clamorosa intervención parlamentaria? Parece que quienes gobiernan e informan nos están llevando, de nuevo, a la indefensión ante otra desgracia, lo que es un verdadero crimen. Y que no me vengan con que, por no alarmar, no alertan, porque eso es una falta de respeto, además de una estupidez.

Lo dicho, querida, parece que la tenemos ahí otra vez.

Un beso.

Andrés

Engadimos Nota de Prensa do COMITE CIDADAN DE EMERXENCIA (CCE), titulada: “Basta xa de impunidade. Non a estafa”

NOTA DE PRENSA

No seu momento se nos presentou a planta de gas de Reganosa como una instalación ”estratéxica” para Galicia que crearía moreas de empregos, relanzaría a comarca etc. A demanda enerxética que cubriría a planta, ven recollida no convenio confidencial asinado en xullo de 2000 entre os socios de Reganosa e a Xunta de Galicia (Fraga Iribarne), nel se establece o compromiso seguinte: Endesa e Fenosa construirían 4 ciclos combinados, que consumirían 2.000 millóns de m³/ano, o grupo industrial de Tojeiro 500 millons de m³/ano, en total o 90% da capacidade inicialmente outorgada a Reganosa.
Catro anos despois, desde a posta en fucionamento da planta de gas, o paro segue medrando, a poboación diminúe, incluído o Concello de Mugardos. A produción media de Reganosa non chega ao 40 % da súa capacidade, a utilización dos ciclos combinados (3) non pasa do 30 %, o grupo Tojeiro non consume nada. E ademais, para colocar a escasa produción da planta, pecharon a entrada de gas por gasoducto que viña subministrando a Galicia antes da posta en marcha de Reganosa.
A planta de gas é unha instalación ilegal, perigosa, que destrúe o ecosisterma da ria, pois o seu funcionamento leva parello a esterilización diaria de centos de miles de toneladas de auga do mar que logo voltan á Ría cun enfriamento térmico de -6 ºC, e sen o plancto do que se alimentan peixes e bivalvos. A ampliación da capacidade de regasificación da planta, tal como pretenden os promotores, incrementaría innecesariamente os impactos na Ria.
Os promotores de Reganosa, co apoio da Xunta de Galicia, perseguen a ampliación da capacidade da planta de gas que, duplicaría a actual, a sabiendas de que as necesidades do consumo actual, nin as previstas no futuro, avalan dita ampliación. É máis, as perspectivas son de baixada do consumo. Si a produción actual de Reganosa non chega ao 40% da capacidade outorgada, ¿Cal é a razón para solicitar esta ampliación?.
A razón non é outra que, conseguir un incremento das retribucións, é dicir, dos beneficios, xa que o sistema gasístico retribúe en función da capacidade de produción, non do que verdadeiramente produza a planta .
Os cidadans e as cidadás, somos os destinatarios finais do pago desta factura.
Para acadar este obxectivo a maquinaria propagandística de Reganosa ponse de novo en marcha. Tenta presentar como un ” agravio” a Galicia, a negativa inicial do Goberno Central de aceptar na planificación enerxética a ampliación. Os promotores ocultan que Reganosa non ten viabilidade técnica nin económica, que os datos de consumo comprometidos no seu momento polos socios eran falsos, e foron utilizados para enganar e obter a autorización por parte da Comisión Nacional da Enerxía.
A planta de gas de Reganosa é innecesaria e mantén pechada a entrada de gas a Galicia a través dos gasodutos desde que entrou en funcionamento a planta. Estes gasodutos posúen a capacidade suficiente para suministrar gas aos ciclos combinados, aínda que traballaran ao 100%, e aportaria o gas suficiente para o consumo domestico e industrial.
En realidade o que pretenden os promotores de Reganosa co apoio da Xunta de Galicia, é aumentar os seus beneficios, a costa de espoliar á cidadanía, para elo teñen que seguir inflando a burbulla enerxética.
Basta xa! das complicidades institucionais e mediáticas. É inaceptábel que se persiga a un colectivo como o dos mariscadores por defender o seu medio de vida, o seu posto de traballo. Na primeira quincena de novembro, nove deles van ser xulgados, acusados de impedir a entrada dos primeiros gaseiros cargados con GNL na Ría. Unha acción promovida polo Comité Cidadá de Emerxencia, e na que participaron centos de persoas. Sendo esta a realidade, a autoinculpación dos membros do CCE foi desestimada ¿Pretendese escarmentar aos mariscadores, para que acepten sen rechistar a destrución da Ria, a perda do seu posto de traballo?. Namentres, os responsables de colocar unha planta de gas no corazón da Ria que, ameaza á poboación de Ferrolterra, os que aceleran a súa destrución, e son exemplo de estafa continuada á cidadanía, seguen actuando con total impunidade.
11 de Novembro de 2011