f-cape.org

Compartimos el artículo de BLOOMBERG sobre la pérdida de protagonismo de España como importador de Gas Natural Licuado. Según el artículo, el menor consumo de gas por parte de los ciclos combinados (CTCC), la crisis actual del país junto con el nuevo gasoducto MEDGAZ, que nos suministra un gas más barato desde Argelia, está haciendo que los planes de futuro de las regasificadoras españolas se resientan de forma notable.

El artículo original en inglés se puede ver en http://www.businessweek.com/news/2012-01-04/u-k-overtaking-spain-to-become-world-s-third-biggest-lng-buyer.html

4 de enero (Bloomberg) – El Reino Unido ha superado el año pasado a España para convertirse en el tercer mayor comprador de gas natural licuado (GNL) del mundo, según a informado un consultor de EE.UU.

“Gran Bretaña importó una cantidad récord de 19,6 millones de toneladas métricas de GNL el año pasado, un 32 por ciento más de los 14,8 millones del año 2010, según Zach Allen, analista de Eurasia Pan Enterprises Inc., de Raleigh, Carolina del Norte. Las importaciones de GNL españolas cayeron un 18 por ciento hasta los 17,4 millones de toneladas, mientras que las importaciones francesas aumentaron un 16 por ciento hasta 11,6 millones de toneladas”.

“Una combinación entre los problemas económicos en España, junto con la disponibilidad de gas por el gasoducto Transmed (MEDGAZ) están reduciendo en España las compras de gas natural licuado”, dijo Allen. “Supongo que se ha alcanzado un acuerdo de precios beneficiosos para este gas con Argelia a través del gasoducto que lo hace ser una mejor alternativa que las importaciones de GNL”.

España fue el tercer mayor comprador de GNL del mundo en el año 2010, según datos de revisión anual de energía de BP Plc.. Japón y Corea del Sur fueron los más grandes consumidores de GNL en ese año.

Las importaciones japonesas de GNL en el mercado SPOT y programado hasta el mes de noviembre del año pasado aumentó en un 12 por ciento hasta los 71,4 millones de toneladas con respecto al año anterior, según el ministerio de finanzas de la nación. Las compras de GNL de Corea del Sur, en los primeros 11 meses de 2011 aumentaron un 9 por ciento hasta los 31,93 millones de toneladas, según datos del Servicio de Aduanas de Corea.

El GNL es gas natural enfriado a menos 260 grados Fahrenheit (menos 162 grados Celsius), reduciéndola unas 600 veces su volumen original para el transporte en gaseros y camiones cisterna.

Para contactar con el periodista de este artículo: Dinakar Sethuraman en Nueva Delhi a dinakar@bloomberg.net

Para contactar con el editor responsable del artículo Alejandro Kwiatkowski en akwiatkowsk2@bloomberg.net.

Achegamos excelente artigo de Xoan Rubia publicado no Diario de Ferrol, decembro 2012.

Coma vostedes saberán, dende sempre mantiven unha opinión belixerante respecto da localización dunha planta de gas preto do núcleo de poboación onde vivo. A miña oposición non foi nin moito menos caprichosa, senón baseada noutras procedentes de voces autorizadas, cando menos tanto como as que dende o principio promulgaron a súa inocuidade.

Non obstante un illado parecer non ten maior importancia se este non vai seguido doutros na mesma dirección e a verdade foi que o gas e demais produtos enerxéticos inflamables están aí porque así o decidiron aqueles que tiñan facultade para facelo: os políticos de quenda que non tiveron en conta a opinión dunha parte da poboación que, polo que se viu, semellou feble diante dunha grande maioría silenciosa. Xa é sabido que “quen cala outorga” e nesas estamos.

Non pretendo, lástima fora, erixirme en portavoz de nada e de ninguén, pero estou seguro de que case tódolos que estivemos no seu momento en contra da presenza dunha industria destas características pegada as nosas casas nunca puxemos en cuestión a necesidade estratéxica do gas coma importante elemento enerxético, nin discutímo-los beneficios que reporta para o desenvolvemento económico do noso país. Ata aquí non hai discusión. So cuestionamos a súa localización baseándonos nos posibles factores de risco que unha industria así podería reportar á poboación próxima a súa área de influenza. Nin máis nin menos. Apostabamos pola premisa da seguridade diante dos beneficios a calquera prezo.

Aqueles que viron nesta industria a táboa de salvación para un pobo coma Mugardos que sofre, coma os do resto da comarca, a lacra da destrución de postos de traballo e xa que logo un elevado índice de desemprego, a recibiron cos brazos abertos. Obviaron os posibles riscos en aras da alternativa dunha importante oferta de emprego que suporía un avance substancial na mellora do nivel de vida dunha parte relevante da poboación.

Ao día de hoxe, vostedes dirán se eses degoros cumpríronse ou non.
Certo perigo semella que flota no ambiente cando anúnciase un simulacro co gallo de ca xente estea alerta perante calquera eventualidade non de-sexable que se produza dentro do recinto empresarial. Bombeiros, Protección Civil, Policía Local, 061 e demais persoal sanitario atentos para actuar se as cousas non van ben. Certo que se avisou á xente de que este operativo non vai afectar ó desenvolvemento das súas actividades cotiás xa que neste caso so se trata dunha simulación. Diante de todo isto cabe pensar que aqueles que manifestamos no seu momento a nosa preocupación polo risco potencial que supuña ter miles de metros cúbicos de gas preto do núcleo de poboación estabamos no certo. Cando o simulacro transcende dos propios lindes da empresa e afecta á xente que nada ten que ver con ela, a cousa da que pensar. Aquelas recomendacións de se meter na casa cando soen as sinais acústicas, sintonizar a RGA ou RNE para segui-las instrucións, non prende-las luces, nin os mixtos, non fumar, pecha-las fiestras e esperar aí ata que pase o perigo, non as saco da chistera, están nos manuais de emerxencias e nas hemerotecas e posiblemente, andando o tempo, serán argumento de próximos simulacros.

Hoxe, cando escribo isto, ía se-lo día pero o operativo anulouse pola ameaza de temporal, un temporal que xa se nota aí fora cun vento que zoa con grande forza acompañado dunha chuvia torrencial. Isto non é unha simulación; é real e a xente corre para se poñer a bo recado, tanto que xa nin se ve un alma pola rúa. Observando a furia con que arremete o vento e a auga pensei no difícil que é evita-los desastres naturais (tempestades, terremotos, erupcións volcánicas, etc.) e ao tempo reflexionei sobre o fácil que sería controlar aquelas que pode provoca-lo ser humano. Oxalá que este simulacro e os que veñan, polo ben de todos, se queden neso: en simulacros. Si.

Xoan Rubia é cantautor, articulista e veciño de Mugardos.

Achegamos a seguinta NOTA DE PRENSA: Avaliación da suspensión do “Simulacro de Emerxencia” na Planta de gas de Reganosa e Forestal que recibimos hoxe do CCE (Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol (GALICIA)

A Xunta de Galicia decidiu aprazar o simulacro de emerxencia ante un posible accidente na Planta de gas de Reganosa e na empresa Forestal do Atlántico, diante da alerta laranxa costeira decretada pola Axencia Estatal de Meteoroloxía, argumentando que podería darse “ a posibilidade de que os efectivos do operativo, protección civil, bombeiros e policías, foran requiridos para atender á poboación ante posibles incidencias que se puideran producir como consecuencia do temporal”.

Con esta decisión a Xunta de Galicia deixa ao descuberto o Plan de Emerxencia, pois demostra que se carece do operativo capaz de actuar nesta situación. ¿Acaso no son estas circunstancias nas que se require do plan de emerxencia e da cobertura necesaria para actuar? ¿Ou é que un accidente tanto na Planta como en Forestal, só puidera producirse en dias de sol, sen vento e en circunstancias meteorolóxicas normais?.

A historia de accidentes na zona, (Prestige, Mar Exeo, etc.) indícannos que sempre ocorreron en condicións climatolóxicas extremas. Se de verdade preténdese comprobar a posibilidade real e a efectividade da coordinación dos medios que deben atender a todos posibles incidentes que poidan ocorrer nun momento dado, hai que realizalos nestas condicións.

A planta de gas de Reganosa que almacena 150.000 Tons de GNL, situada a carón do complexo petroquímico de Forestal con mais de 280.000 m³ de combustibles e produtos químicos, é unha instalación ilegal que dende a súa posta en marcha hai catro anos moi preto aos núcleos de poboación, supón unha ameaza para a vida de miles de persoas que vivimos na contorna da Ría de Ferrol.

Non se entende como é que unha empresa como Navantia, para atender a posibles incendios menores nos barcos en construción e/ou reparación, dispoña dunha dotación de bombeiros e de medios materiais, mentres que Reganosa, teña que esperar a que os bombeiros do concello de Ferrol, Navantia ou a Armada se despracen até Mugardos para atender os posibles incendios derivados de fugas de gas.

De sobras é coñecido que a efectividade da loita contra un incendio, depende do tempo que transcorre desde o inicio até a intervención efectiva. Nun tempo de desprazamento de mais de 20 minutos (Ferrol – Mugardos) un incendio pode alcanzar dimensións totalmente incontrolables.

Hai escasos dias en nota informativa, a Xunta de Galicia pretendía transmitir a veciñanza “tranquilidade “ ante o primeiro simulacro, a súa suspensión amosa que nada se fixo durante catro anos, a poboación se atopa inerme diante da ameaza da planta de gas. En realidade nada novo, o negocio dos promotores de Reganosa é, tanto para esta como para unha administración insensata e temeraria como a Xunta de Galicia, máis importante que a seguridade das persoas.

O Plan de Emerxencia Exterior de Reganosa é un documento virtual co que Reganosa e a Xunta de Galicia pretenden facer crer á poboación que non ten nada que temer. Un plan á medida para que a instalación aparentemente encaixe no espazo dispoñible en Punta Promontoiro, pero totalmente inútil e inservíbel para a poboación en caso de explosión ou fuga de gas. No caso de accidente non hai Plan de Emerxencia que evite unha Traxedia.
Por iso o CCE esixe de novo o peche da actividade da planta de Reganosa e a apertura do subministro de gas a Galicia por gasoduto, tal como viña sucedendo ata o 2007, pois teñen a capacidade suficiente para subministrar gas, tanto aos ciclos combinados como para consumo industrial e doméstico.
Ferrol a 23 de Decembro de 2011